Οι άνδρες κοιτούν τις γυναίκες. Οι γυναίκες παρατηρούν τον εαυτό τους όταν τις κοιτούν. Αυτό καθορίζει όχι μόνο τις περισσότερες σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών, αλλά και τη σχέση των γυναικών με τον εαυτό τους. Ο επιθεωρητής της γυναίκας μέσα στον εαυτό της είναι αρσενικός: το επιθεωρούμενο θηλυκό. Έτσι, μια γυναικά μετατρέπει τον εαυτό της σε αντικείμενο – και πιο συγκεκριμένα σε αντικείμενο θέασης: ένα θέαμα.
(Berger 1972a:47)

Η εισβολή του ίντερνετ σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής, υπόστασης και επικοινωνίας, πέρα από το ότι είναι ήδη γεγονός, προωθεί καινούργιους κώδικες και χτίζει νέες χαρακτηροδομές, μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Το σεξ, λόγω των οικονομικών απολαβών που μπορεί να επιφέρει, αποτελεί έναν προνομιούχο τομέα που αναπτύσσεται ραγδαία και κατακλύζει το διαδίκτυο. Η σειρά λοιπόν, μέσα από τα δωμάτια επικοινωνίας λάιβ σεξ, θέλει να αναδείξει μια ολόκληρη προβληματική για ένα πλήθος ζητημάτων που αφορούν τη γυναικεία χειραφέτηση, την επικοινωνία, το σεξ, την μοναξιά, τον σύγχρονο απρόσωπο τεχνολογικό κόσμο, την αλλοτρίωση. Ταυτόχρονα αναρωτιέται περί εννοιών, όπως είναι το ιδιωτικό και το δημόσιο, εφόσον σε πολλές περίπτωσης οι live streaming κάμερες είναι συνδεδεμένες στον ιδιωτικό χώρο και η εικόνα αυτή προωθείται σε πλανητικό επίπεδο μέρα και νύχτα. Η προσπάθεια αυτή, πολλές φορές, επιλέγει να παρουσιάσει τα ίδια τα δωμάτια ώστε να παρατηρηθούν, και εξαιτίας της απουσίας γυναικείας performance, να πρωταγωνιστήσει η αισθητική τους. Επίσης, η σειρά δίνει μεγαλύτερη σημασία στα ίχνη που αφήνονται και αποφεύγει την πορνογραφική καταγραφή, όχι λόγω κάποιας ηθικιστικής συστολής, αλλά γιατί στοχεύει στην ανάδειξη των ζητημάτων περισσότερο μέσω αυτών που υπονοούνται.

Υποσημείωση 1
Αυτή η φωτογραφική σειρά, προσπαθεί να συλλάβει στο ά-τοπο και αχανές διαδίκτυο, τις στιγμές εκείνες που, κατά την άποψη μου, αξίζει να ανασυσταθούν σε ένα καινούργιο σημασιολογικό πλαίσιο. Χωρίζεται σε τρεις αυτοτελείς μελέτες με συγκεκριμένη θεματική η κάθε μία. Αποτελούν, όμως, μέρος μιας ευρύτερης προβληματικής πάνω στο σύγχρονο ψηφιακό κόσμο και την απόδοση αυτού από το φωτογραφικό μέσο. Με κοινό παρανομαστή το ίντερνετ και τη μεταφορά εικόνας σε πραγματικό χρόνο, ανιχνεύεται κατά πόσο μπορεί να δημιουργηθεί φωτογραφική εικόνα διαμέσου της οθόνης του υπολογιστή, όχι όσον αφορά τα μέσα υλοποίησης αυτής, αλλά όσον αφορά την ουσία της φωτογραφικής πρακτικής, την ακινητοποίηση δηλαδή της πεπερασμένης στιγμής και της μετουσίωσής της.

Υποσημείωση 2
Οι φωτογραφίες έχουν παρθεί με φωτογραφική μηχανή από οθόνη υπολογιστή και είναι ζωντανής μετάδοσης.


Men look at women. Women watch themselves being looked at. This determines not only most relations between men and women but also the relation of women to themselves. The surveyor of woman, in herself is male: the surveyed female. Thus she turns herself into an object- and most particularly an object of vision: a sight.
(Berger 1972a:47)

The invasion of internet in all aspects of human life, existence and communication, is a fact. But beyond that, it promotes new codes and builds new character-structures in a constantly varied world of technological evolution. Sex, due to financial profits that can provide, forms a privileged sector who expands rapidly and overruns internet. So the collection, through live sex communication rooms, wants to point out a series of questions about women’s emancipation, communication, sex, solitude, the new technological faceless world, alienation. At the same time wonders about meanings, such as private and public. Since in many cases on line cameras are connected to the private space, forwarding images all over the planet day and night. This effort often chooses to present the rooms themselves, so that they can  be observed and because of the absence of performance, allow  their esthetics to play a leading part. Also the collection gives  great importance to the traces left behind, and avoids a pornographical recording. Not because of some prudish attitude, but because wants to emphasize to matters that are implied.

Note 1
This photographic series tries to capture in the non-topian and vast internet, the moments that, in my opinion, deserve to be reconstructed in a new semantic context. It is divided into three independent studies which are, however, part of a wider issue of the modern digital world and its rendering by the photographic medium. With the common denominator of the internet and live image transmission, it is detected whether a photographic image can be created through the computer screen, not as to the means but, in relation to the essence of photographic practice; that is, the immobilization of the finite moment and its transformation.

Note 2
All of the photographs were taken using a photographic camera in front of a computer screen transmitting live.