Ο κήπος με τα αγάλματα είναι ένας παραλληλισμός πάνω στο ανθρώπινο δράμα και την υπαρξιακή αγωνία.

Ο χώρος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών μετατρέπεται σε ένα αποσπασματικό αφήγημα, όπου τα ελλειμματικά και ατελή ανθρωπόμορφα προϊόντα της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποκτούν μια υπαρξιακή ενσυνείδηση. Τοποθετημένα ταυτόχρονα σε δύο παράλληλους κόσμους, τον πραγματικό-υλικό και τον μαγικό-φανταστικό, δημιουργούν μεταξύ τους ένα διάλογο γι’ αυτό που φαίνεται και γι’ αυτό που πραγματικά μπορεί να είναι: Κατασκευάσματα του μαθητευόμενου καλλιτέχνη, αφημένα στο πέρασμα του χρόνου, δείχνοντας αγωνία για τη γέννηση τους σ’ ένα κόσμο μεταβατικό και άγνωστο, όπου καραδοκεί συνεχώς το παράδοξο ανάμεσα στις χαραμάδες του λογικού.


The Statues Garden
The “Statues Garden” is a parallel on human drama, the existential agony.

Here, the locus of Fine Arts School backyard, is transformed into a fragmented narration, where the deficient and incomplete anthropomorphic by-products of the educational process acquire an existential consciousness. Placed in two parallel worlds simultaneously, real-material and magical-fantastic, they create a dialogue between them about what it seems and what it can really be. Manufactures of the apprentice artist, abandoned as time passes, seem to anxiously struggle for their birth in a transitional and unknown world, where the paradox lurks between the cracks of logic.