Αυτή η δουλειά έγινε το καλοκαίρι του 2014 στο εγκαταλειμμένο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας το οποίο έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο Φινλανδό αρχιτέκτονα Έρος Σαάρινεν. Ο διεθνής αερολιμένας ήταν το τελευταίο έργο του διάσημου αρχιτέκτονα το οποίο δεν πρόλαβε να δει αφού πέθανε πριν ολοκληρωθεί.

Συμμετέχοντας σε αυτό το πρότζεκτ που ξεκίνησε από μια ομάδα 5 φωτογράφων-εικαστικών μέσα από το εργαστήριο φωτογραφίας της σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας θέλησα να συνδέσω φωτογραφικά το χώρο του παλιού αεροδρομίου που βρισκόταν σ’ ένα μεταβατικό πλαίσιο (αφού ο διαγωνισμός για την εκποίησή του είχε αρχίσει) με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που συντελούνται γενικότερα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα της κρίσης και τις κοινωνικές τους συνέπειες. Για μένα ο χώρος του παλιού αεροδρομίου, που αποτελούσε την εμβληματική πύλη της Ελλάδας στον κόσμο την εποχή του πλούτου και της ευμάρειας, σηματοδοτεί με την εγκατάλειψή του και την αβεβαιότητα για το μέλλον του με τον πιο σαφή τρόπο τον εγκλωβισμό σε πρακτικές αδιέξοδες τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.


Athens International Airport
The photos of this project were taken at the abandoned Athens International Airport in Hellinikon during summer 2014. The East Terminal buildings of this airport were designed by the famous Finnish-American architect Eero Saarinen and were constructed between 1960 and 1969. It was his last work which he never saw completed since he died in 1961. This airport was replaced in 2001 by a new one.

The project was initiated by a group of five photographers – artists through the Photo Lab of the Athens School of Fine Arts.By participating in this, I wanted to photographically connect the spaces of the old airport – an asset in transitional state since the international competition for its clearance had started – with the economic reforms, taking place these last years in Greece of crisis, and their social consequences. For me the site of the old airport, once the country’s emblematic gate to the world during the years of wealth and prosperity, signifies, with its abandonment and the uncertainty of its future, in the most clear way the caging in dead-end practices both in political and social level.