Αυτή η δουλειά έγινε το καλοκαίρι του 2014 στο εγκαταλειμμένο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας το οποίο έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο Φινλανδό αρχιτέκτονα Έρος Σαάρινεν. Ο διεθνής αερολιμένας ήταν το τελευταίο έργο του διάσημου αρχιτέκτονα το οποίο δεν πρόλαβε να δει αφού πέθανε πριν ολοκληρωθεί.

Συμμετέχοντας σε αυτό το πρότζεκτ που ξεκίνησε από μια ομάδα 5 φωτογράφων-εικαστικών μέσα από το εργαστήριο φωτογραφίας της σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας θέλησα να συνδέσω φωτογραφικά το χώρο του παλιού αεροδρομίου που βρισκόταν σ’ ένα μεταβατικό πλαίσιο (αφού ο διαγωνισμός για την εκποίησή του είχε αρχίσει) με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που συντελούνται γενικότερα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα της κρίσης και τις κοινωνικές τους συνέπειες. Για μένα ο χώρος του παλιού αεροδρομίου, που αποτελούσε την εμβληματική πύλη της Ελλάδας στον κόσμο την εποχή του πλούτου και της ευμάρειας, σηματοδοτεί με την εγκατάλειψή του και την αβεβαιότητα για το μέλλον του με τον πιο σαφή τρόπο τον εγκλωβισμό σε πρακτικές αδιέξοδες τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.